Tak tak to ja…

Ech, zamiast pisać zaległe teksty na bloga (blox), siedzę tu bez celu…

Jedyne, co mi przychodzi do głowy to tekst Grzegorza…

Jak jak na Tybetu wzgórzach…

… stoję i przeżuwam trawy kępy, które rosną wokół mnie. Bezmyślnie konsumuję życie, patrząć cielęcym wzrokiem na otaczające mnie szczyty… I nie wiem jak mógłbym ich piękno opisać.

Nie mógłbym… nie mogę. Pozostaje milczenie…?

Jak opisać milczenie? Albo jak milcząc, dać wyraz pięknu? …

(A jak stoi i żuje tę trawę…)

Próba obrazu…

Jutro rocznica tragicznej śmierci Johna Lennona. Zatem nie pozostaje nic innego, jak wstawić to:

Na początku było słowo…

… ale jakie to było słowo? Objawione… Takim być musiało…
Słowo, które tworzy? Czy też za pośrednictwem , którego się tworzy?

Czy było przemyślane, czy też jak to dzisiejsze moje słowo, rozwijało się wraz z myślą?

Jest więc to pierwsze słowo (słowa) na moim blogu… Słowo, za którym się kryję i w którym się objawiam…