“Ja nie chcę z Tobą walczyć, z Tobą się bić…”

Jak wiatr…

Nie pamiętam dokładnie kiedy to się działo – chyba w szkole podstawowej. Nagle cały świat łącznie z moją siostrą oszalał na punkcie filmu, który zdolny, odpowiedzialny człowiek przetłumaczył jako “Wirujący seks”. W ten oto sposób do mojej świadomości dotarło nazwisko: Patrick Swayze.

Wtedy raczej tego typu filmy nie wydawały mi się godne zainteresowania, ale jak się okazało sam aktor przypadł mi do gustu. Wszystko dzięki złotej epoce video. Wśród setek filmów, które dane mi było zobaczyć, znalazło się wiele z tym aktorem: Stalowy świt, Czerwony świt, Youngblood, a w końću także jeden z moich ulubionych seriali: Północ Południe.

Nie mówię, że wszystkie te filmy stanowiły mistrzostwo gatunku, ale na trwałe wpisały się do mojej świadomości. Podobnie jak te większe role w Uwierz w ducha, Na fali (Point break), Ślicznotki (To Wong Foo, Thanks for Everything, Julie Newmar) i oczywiście Dirty Dancing. I oto wracam z dziczy i dowiaduję się, że już go nie ma…
…jak wiatr przemija życie.

Wspomnienie

Pamiętam w szkole średniej jak B. kupił sobie na CD The Beatles (nie wiem już tylko czy to Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, czy Abbey road). Powiedział mi, że nie może tej płyty słuchać… brakuje mu bowiem zadrapań z oryginalnego winylu ojca.

Przypomniał mi o tym Murakami.

Piosenka z powieści

Dawno temu skomponowali ją Duke Ellington i Billy Strayhorn. Chyba w pięćdziesiątym siódmy.

- Co znaczy „star-crossed”?

- Wiesz, kochankowie, którzy urodzili się pod pechową gwiazdą. Pechowi kochankowie. To odniesienie do Romea i Julii. Ellington i Strayhorn napisali ją na występ podczas festiwalu szekspirowskiego w Ontario. W oryginalnym nagraniu Julią był Johnny Hodges, który grał na saksofonie altowym, a Romeem – Paul Gonsalves, na saksofonie tenorowym.

(H. Murakami, Na południe od granicy, na zachód od słońca)

Faith No More na Open’erze

Niestety, nie znalazłem się na koncercie…

Pozostaje mi tylko poczytać o tym, a przede wszystkim posłuchać ich albumów…  póki co próbuję poczuć gorączkę sobotniej nocy…

FNM – Ashes To Ashes

To świt to zmierzch…

Kolejne spotkanie z kulturą… tym razem Opera i Skrzypek na dachu.
Obsada tutaj. Mnie szczególnie podobała się choreografia, bo samą muzykę znam dobrze z filmu z 1971 roku (Fiddler on the Roof) Topola.
Dobrze jest wszak wysłuchac tych pieśni w polskiej wersji. Wiele w nich bowiem humoru i mądrości.

A to jedna z nich, choć to nie wykonanie jakie usłyszałem w ostatnią niedzielę.

Pożegnanie z Pati

Oczywiście pożegnani tegorocznego festiwalu maltańskiego.
Sobota 27 czerwca Pasaż Kultury na Stary Rynku przez godzinę rozbrzmiewał muzyką Pati Yang. Towarzyszył jej tylko gitarzysta, który czasem jeszcze uderzał w klawisze syntezatora. Nie są to moje klimaty, ale taka odmiana może być ciekawym doświadczeniem. No i całkiem fajnie się przy tym bawiliśmy.

Zabawne myszkowanie

Lubię szuka odmiennych punktów widzenia, nowych spojrzeń na sprawę. To bywa inspirującym i ciekawym doświadczeniem.
Ale to nie znaczy, że schematy są złe. Są filmy, szczególnie bajki, których układ narracji znam prawie na pamięć i wiem, jak się skończą, a jednak wciąż lubię do nich wracać. Nie chodzi w nich o okrycie nowości, ale sam sposób opowiadania, o dowcipy, o charakterystycznych bohaterów. Zabawą jest patrzenie na ich perypetie, na ich pomysły, choć wszystkie zmierzają do jednego.
To Pinky i jego kumpel Mózg.

W ramach festiwalu teatralnego Malta 2009

Wtorek 25. czerwca godzina 21:30 – Stary Rynek w Poznaniu.
Grupa TUIG z Holandii zaprezentowała spektakl Schraapzucht.
Tu tylko skrót tego prawie 40 minutowego występu. Co więcej nie z tegorocznego festiwalu, ale sprzed roku (nie wiem z jakiego miasta).

o całym spektaklu można przeczytać oczywiście na bloxie.

Kokia w Poznaniu

jak zwykle z opóźnieniem…

Środa 17. czerwca 2009 roku w klubie jazzowym Blue Note w nadwarciańskim grodzie zaprezentowała się niezwykła artystka, kojarzona w dużej mierze z filmami anime, w których wykorzystywane są jej utworu. Koncert zaczął się z opóźnieniem i skończył się zdecydowanie za szybko, ale warto było się tam znaleźć dla wysłuchania muzyki na żywo. Wrażenia nie oddaje nawet ten obraz występu z Paryża. Za to zaprezentowaną tu pieśń miałem przyjemność wysłuchać w minioną środę.

więcej o koncercie znajdziesz na bloxie.